ბოლო ბლოგები
🇹🇷 როდესაც სტამბოლში პირველად ჩავედი, განცდა მქონდა თითქოს იქ უკვე ნამყოფი ვიყავი. ლურჯი მეჩეთები, ოქროსფერი მზის ჩასვლები, დატვირთული ქუჩები და
🇮🇩 როდესაც პირველად გადავშალე წიგნი “ჭამე, ილოცე, შეიყვარე”, ვერც კი წარმოვიდგენდი, რომ იმავე კუნძულზე დავდგამდი ფეხს, სადაც მთავარი პერსონაჟის გატეხილი
🇯🇵“ნორვეგიული ტყის” წაკითხვისას ტოკიო არა ხმაურიანი და დატვირთული, არამედ მშვიდი და რბილი მეჩვენა, სავსე უხილავი ემოციებით. მურაკამის ტოკიო სიჩუმისგან, ნელი
🇹🇭 ტაილანდი ჩასვლისთანავე გნუსხავთ ფერებით, ხმით, სურნელით და მოძრაობით. როგორც კი ბანგკოკში ჩავედი, ვიგრძენი, რომ თავად ჰაერიც კი სიცოცხლით იყო
🇻🇳 ვიეტნამში ჩასვლამდე, მასზე ბუნდოვანი წარმოდგენა მქონდა. ვგრძნობდი, რომ სამყაროში არის ადგილები, რომლის შეცნობასაც პირისპირ შეხვედრა და დრო სჭირდება. 🌫
ალჟირი ის საუკეთესო მიმართულებაა, რომელსაც ვერ ხვდებოდი, რომ უნდა მოგენახულებინა. აფრიკის უდიდესი ქვეყანა ხმელთაშუაზღვასაც გვთავაზობს და საჰარასაც. ამ ქვეყანაში შთამბეჭდავი